2009/Oct/11

....งานรื่นเริงเต็มเหนี่ยวที่หนึ่งปีจะมีแค่หนเดียวแห่ง นครพนม....คนที่นี่เค้าเรียกว่า "ประเพณีงานไหลเรือไฟ"

....แล้วก็เรียกกันสั้นๆ ในวันงานว่า "วันไหล!"

....เรือไฟที่เค้าทำตอนแรกนึกว่าเอาเรือมาเผาลอยน้ำ....ที่จริงเค้าเอาไผ่มาสานเป็นแพตั้งเท่าตึกเกือบ 4 ชั้น

 ....เรียกว่าปีนมัดไผ่กันเป็นลิงเชียว....เห็นแล้วเสียวมากๆ ว่าจะร่วงก่อนได้ไหลเรือโชว์

....พอมัดตึกไผ่ใหญ่ยาวได้ที่ก็เอาลวดมาดัดติดกับโครงไผ่เป็นภาพต่างๆ....ก่อนเอากระทิงแดงใส่น้ำมันห้อยตามลายเส้นลวดที่ร่างไว้บนโครงไผ่

....ต้องอดใจรอไปถึงดึกๆ ซัก 8หรือ9โมงเค้าถึงจะไหลกัน....แต่มีงานอะไรจิปาถะให้ชมไปตลอดทั้งวัน

....เดี๋ยวพาไปชมงานกันซะหน่อยว่าม่วนหลายๆ เน่อ....

....มีริ้วแห่ "ปราสาทผึ้ง" ที่เกณฑ์สาวๆ สวยๆ มากันหมดจังหวัด....ใครอยากชมสาวบ้านไหนก็มาเล็งกันในงานตอนเช้านี่แหละ แล้วตอนดึกที่เดินเที่ยวงานก็ไปจีบกันเอง!....นอกจากสาวๆ แล้วก็มีภาพป้าๆ ที่มาโชว์ฝีมือช่างให้ชมด้วย

....เบื่อชมสาวๆ แล้วก็ปั่นเจ้า BiKu ไปริมแม่น้ำ....เพราะเค้ามีประเพณีพายเรือยาวชิงแชมป์อีสานเหนือกันต่อ!

....ต้องบอกว่าเรือพายกันก็ไม่ได้มันส์อะไรมาก....แต่คนพากษ์เรือนี่แหละ....ที่เป็นทีเด็ดในงานเรือยาว....อะไรไม่ทราบพากษ์กันไฟแล่บ! เห็นมั่งไม่เห็นมั่ง....พ่อก็ซัดไปเรื่อย....แน่ และโคตรมั่วมากๆ!

....ไม่ได้พายกันเอามันส์เฉยๆ....แต่ชิงโล่และถ้วยพระราชทานจาก "ในหลวง" และ "สมเด็จพระเทพฯ" กันทีเดียว....เรียกว่าฝีพายพายเสร็จลงจากเรือล้มกันเป็นแถบ....เพราะพายกันแบบถวายชีวิต...."จะเอาโล่ในหลวงกลับไปหม่บ้านตัวเองให้ได้!!!!" ได้ยินว่าโล่ที่ว่ามีแค่สี่ใบในประเทศ....และนี่เป็นหนึ่งในสี่ที่ว่า!

....บางคนนั่งแคร่ที่ยื่นออกไปในน้ำบรรยากาศดีโคตรๆ แต่ต้องแย่งกันเพราะมีไม่กี่หลัง

....มัวแต่ถ่ายภาพเก็บภาพเลยอดนั่งแคร่กับเค้า....ว่าแล้วก็ลากเจ้า BiKu ลงไปริมน้ำนั่งกับดินนี่แหละ....แซ่บอีหลีเน่อ!

....กลางวันใครเดินเล่นแล้วต้องเก็บแรงเอาไว้เพราะมีทีเด็ดช่วงค่ำ....มันส์มากๆ "บาร์รำวงโค้งสาวเด้อ....พี่น้อง!"

.....พักช่วงเย็นแล้วก็ปั่นมาตามทางที่เค้าบอก....จ๊ะเอ๋กับหลังเนียนๆ นั่งเป็นแถบเชียว....อิอิ

...."มันเป็นงึ่กๆ งั่กๆ....มันเป็นงึ่กๆ งั่กๆ...." ไปโค้งโลดดดด....

....ดิ้นกับนางรำ (วง) จนเวทีเลิกเลยพี่น้อง....แอบเก็บภาพตอนสาวๆ เค้าเปลี่ยนเครื่องทรง....เอ....ดึกแล้วน้องๆ เค้าจะไปไหนต่อกันหว่า....

....เดินไปถามว่าจะไปไหนกันต่อ (เผื่อจะตามไปเชื่อมสัมพันธไมตรีต่อ)....เค้าบอกว่า "ไปชมเค้าไหลเรือค่ะพี่....?"....เฮ้ย! ชิบหายละ

....เจสสสส! มัวแต่ดิ้นแต่เมาลืม "เรือไฟ!" เลยเว้ยเฮ้ย....บักหำเหี่ยวจะปั่นไปทันป่าววะเนี่ย....ห่าเอ๊ยยยย! เห็นเด็กๆ ไม่ได้เสียงานอีกแล้ว....บักห่านี่!

....รีบปั่นจนเหงื่อตกกีบ!

....แต่ก็ทันเวลาเค้าเปิบอาหารจิ้มแจ่วพอดีแบบฉิวเฉียด

....เมาเที่ยวมาทั้งวันก็รอไอ้บ้านี่แหละ....ไฮไลท์งานที่รอคอยกันมาทั้งปีสำหรับชาวนครพนม!

...."!!!!เรือไฟ!!!!"

....ภาพท้ายเอนทรี่....อันนี้ซมซานเค้าชอบเป็นการส่วนตัวมากๆ แบบว่า...."ป๋าเค้าแต่งตัวเดินชมงาน...แบบว่ามั่น!....มากๆ....เสื้อผ้า หน้า ผม รองเท้า หมวก แว่น และ ร่ม....มันแบบว่าไม่เกี่ยวกันซักอย่าง....แต่ป๋าเค้าใส่แล้วจ๊าบบบบมากกกก....ซานช๊อบชอบ!"

(ปล....มีติดค้างเรื่องแจกสติกเกอร์ BiKu ที่หาย๊ากยากฟรีๆ!....ใครตอบแล้วยังไม่บอกที่ส่งก็บอกมาด้วยเน่อ....)

(ปล....ใครที่อยากได้สติกเกอร์ฟรี! ลองไปตอบคำถามได้ที่เอนทรี่ที่แล้วนะจ๊ะ....ตอนนี้ท่าทางว่าจะมีคำตอบให้ลอกแล้วเน่อ....อิอิ)

2009/Oct/02

....หลายครั้งที่เราใช้สตางค์แลกสินค้าแบรนด์เนมราคาแพง

....กี่ครั้งที่เราใช้เงินที่หามาลำบากเพื่อสังสรรค์กินดื่ม

....ครั้งแล้วครั้งเล่ากับเหล้า ยาเส้นปรนเปรออารมย์

....เรายังคงใช้สตางค์เราเพื่อความสบายอย่างไม่ผิดได้เช่นเดิม

.

....แต่

....ซักกี่ครั้งในชีวิตที่เราจะจ่ายสตางค์เพื่อญาติคนอื่นเด็กยากแค้นบ้านอื่นซึ่งไม่ได้เกี่ยวดองใดๆ กับเรา

....สิ่งที่เค้าเหมือนเราเหมือนหลานเราคือ....เค้าเป็นคนไทยเหมือนลกเหมือนหลานเราเช่นกัน

.

....ซักครั้งในชีวิตเอาสตางค์เราที่หามายากลำบากแลกกับรอยยิ้มใหญ่ๆ ให้เด็กคนไทยยากแค้นร่วมกัน....

....ภาพเล็กๆ ในงาน "แบ่งปันรอยยิ้มให้น้อง" ที่จัดโดยแก๊งส์ไทยดราก้อน (ลกหลานไทยเชื้อจีนแห่งนครพนม) งานเล็กๆ ซ้ำยังทำกันแบบเงียบๆ สบายๆ มีแต่ใจที่อยากแบ่งปันให้เมื่อตัวเองพอจะมีแล้ว....หลานไทยเชื้อจีนพวกนี้เค้าเรี่ยไรสตางค์กันเอง เสนอตัวไปหาโรงเรียนที่ยากแค้นนอกเมืองเอง แล้วก็เอาอาหารเอาสตางค์เอาเครื่องใช้เครื่องเล่นไปให้น้องๆ โดยไม่มีทีวีหนังสือพิมพ์ไหนเอาไปลงไปถ่ายภาพ

....ลองถามหนึ่งในแก๊งส์ไทยดราก้อนว่ามาทำทำไม? เสียเงินซ้ำเหนื่อยร้อนก็ร้อน? เห็นก็ไม่มีใครเห็น?....เค้าตอบกลับว่า

...."....เห็นเด็กๆ ยิ้มดีใจ ก็เหมือนเห็นลกหลานเค้าที่บ้านยิ้ม....ผมไม่รวยเงินมากก็จริง? แต่ผมไม่เคยจนโดยเฉพาะหัวใจ!...."

....เอกชนที่เราหยันนักหนาว่าเห็นแก่ได้เอากำไรรำรวยบนความยากแสนคนอื่น....คงใช้ไม่ได้กับ "ไทยดราก้อน" ที่แม้แก๊งส์จะไม่ใหญ่โตอะไร แต่หัวใจใหญ่น่าเคารพมากๆ

....สองสามครั้งแล้วที่ได้ไปช่วยแก๊งส์นี้ทำงานกราฟฟิคป้ายโลโก้กับงานกรรมกรจิปาถะอื่นๆ โดยไม่มีค่าจ้างค่าออนอะไร

....แต่กลับบ้านทีไรได้รอยยิ้มได้ความเป็นคนมีชีวิตมีหัวใจเพิ่มจริงจังกลับบ้าน

....เห็นเค้าแบ่งรอยยิ้มให้เด็กยากจน....บ็อบกับซานก็อยากแบ่งอะไรเล็กๆ ให้กับเพื่อนๆ BROKU บ้าง

....ก็เลยสั่งทำสติกเกอร์ Limited edition! ใบเล็กๆ ชื่อ "BiKu!" ให้คนที่อยากได้

....ตั้งใจว่าทำไว้เพื่อติดจักรยานตั้งแก๊งส์ BiKu กับเค้าบ้าง....ลองแปะเจ้าเสือหมอบ Bridgestone แล้วสวยเชียวเน่อ

....พึ่งเปลี่ยนล้อเป็นสีแดง แล้วก็ใส่เบรคเป็นสีเหลือง....ถ้าแดงกับเหลืองร่วมใจกันเจ้าจักรยาน BiKu ก็คงวิ่งฉิว

....ถ้าแดงเหลืองตีกันเมื่อไหร่....ไม่แค่จักรยานจะล้ม?....แต่ชาติก็จะล่มชิบหายไปกันหมด!

....จะเหี้ย! จะระยำกันไปถึงไหน? พวกมึงทั้งสองสีไม่น่าจะแดกหญ้านะ....เลิกซักทีเหอะ!

....ส่วนเรื่องแจก BiKu Sticker ให้ไปแปะจักรยานกัน....ใครตอบคำถามได้ว่า

...."ภาพหัว BROKU ที่มีในสติกเกอร์มาจาก BROKU กี่ซีรี่?....ซีรี่อะไรบ้าง?"

....ตอบมาในเอนทรี่นี้เลย....แล้วก็พิมพ์เบอร์โทรที่อย่มาด้วยนะจ๊ะ....ใครตอบได้ 14 ท่านแลกซมซานจะส่งไปที่บ้านให้เลย

(ปล....ยางสีแดงนี่ไปซื้อกับท่าน SS, สทธิชาติ แล้วก็ว่าจะฝากสติกเกอร์ให้คณชาติช่วยแจกถ้าไม่สะดวกส่งจริงๆ แต่จะพยายามส่งให้เองก่อนถ้าทำได้)

(ปล....BiKu Sticker Limited edition! มีทั้งหมด 24 ใบ แจกให้เพื่อนหกใบ แปะเอง 4 ใบ เพราะตอนนี้มี BiKu 4 คันแล้วเน่อ....อิอิ)

(ปล....สติกเกอร์พิมพ์สีดำอย่างดี....สั่งทำจากกทม. กันน้ำเงางามถ้าสกปรกก็ใช้ครีมสเตย์ครีนเช็ดบางๆ แต่ใครได้ไปห้ามใช้ทินเนอร์หรือน้ำยาเคลือบสีรถมาเช็ดจักรยานเน่อ....เพราะจะทำให้ BiKu Sticker กลับไปเป็นสติกเกอร์เปล่าๆ อีกครั้ง....อิอิ)