21….ซานเบื่ออออ....!
Written by BROKU_commander
ซมซาน “บ็อบขา....ซานเบื๊ออออ! เบื่อคะบ็อบบบบ….”
“เรามาอยู่นครพนมครึ่งค่อนปีแล้วนะคะ”
“....ห้างอะไรก็ไม่มีเดิน”
“....สยามก็ไม่มี”
“....โรงหนังเสียงในฟิล์มยังไม่มีดูเลยอ่ะ....บ็อบบบบ”
บ็อบ (จิบเบียร์)
ซมซาน “เฮ้อ....ซานเบื่ออออ”
“ซานอยากซิ่ง....อยากตะแร็ดแต็ดแต๋เหมือนเมื่อก่อน....”
“....ที่บ็อบไปเสือก....เอ้ย! ไปจัดงานโน้นงานนี้อ่ะคะ”
บ็อบ (กลืนเบียร์)
ซมซาน “....บ็อบหาไรทำหนุกๆ เหมือนเมื่อก่อนหน่อยสิคะบ็อบ....นะบ็อบน้า!”
“ซานลงแดงเที่ยว!....จนนมเหี่ยว ก้นห้อย คิ้วตก ปากแบะ คางงุ้มหมดแล้วนะบ็อบบบบ....”
“ฮือ....ฮือ....ไหน (กระซิก) ไหน บ็อบว่ามาแค่สองสามเดือนไง?....แล้วก็จะพาซานกลับไปหาเพื่อนอ่ะ!”
“....บ็อบหลอกซานนนน!....โฮ....” (กระซิก กระซิก)
บ็อบ (เปิดเบียร์อีกกระป๋อง)
“ซาน....อ่ะ....เอาซักกระป๋องนะที่รัก”
“บ็อบรักซานมากนะทูนหัว....แต่ซานจะให้บ็อบทำยังไง เมืองเค้าก็เงียบสงบดีอยู่แล้ว”
“จะให้เค้าเปลี่ยนไปบ้าบอแบบเมืองกรุงหรือที่รัก”
“....เห็นคนที่นี่เค้าก็รักซานจะตาย....เจอหน้าก็ทักทาย....ชวนกินข้าวชวนคุย”
“อยู่กรุงเทพก็มีแต่แหลๆ เพื่อนสนิทยังแทงกันข้างหลัง....ซานชอบเหรอ?”
ซมซาน (เอื๊อก....)
บ็อบ “เพื่อนกรุงเทพเรากลับไปเยี่ยมเค้าก็ได้....ดีไม่ดีเดี๋ยวอาจมีมาเยี่ยมเราที่นี่ก็ได้....ใครจะไปรู้?”
“ไหนจะซ้อซ้อ....เมียเมียเพื่อนบ็อบที่นี่ ก็นิสัยดีจะตาย....ซานก็เห็นนี่นา”
ซมซาน (เอื๊อก....)
บ็อบ “บ็อบก็เบื่อไม่แพ้ซานหรอกทูนหัว”
“....ดีไม่ดีมากกว่าซานร้อยเท่าพันเท่า....ไม่งั้นบ็อบไม่วิ่งไปช่วยเค้าจัดงานให้ไข่เปียกเล่นแบบนี้หรอก”
“แต่บ็อบเต็มใจแล้วก็รักเมืองนี้เหมือนบ้านเรา....อยากเห็นเมืองเค้ามีแต่เรื่องดีดี”
“แล้วบ็อบก็มีซานนี่แหละ....เป็นคู่คิดเป็นสุดที่รักของบ็อบ!”
ซมซาน (คร่อก....ฟี้ฟี้....เอื๊อก....)
บ็อบ “อ้าว?....หึหึ นี่ละน้า....ซานของบ็อบ”
“หลับฝันดีดีนะ....”
“บ็อบ?....บ็อบขอโทษที่พาซานมาลำบาก....หนุนตักบ็อบนอนนี่แหละที่รัก” (น้ำตาไหล)
“ทนหน่อยนะ....บ็อบสัญญาว่าจะพาซานกลับบ้าน....”
“ไปหาเพื่อน....หาแม่ที่กรุงเทพ....”
“ไม่มีซาน....บ็อบก็ไม่เหลืออะไร....เงินทองใครมันบ้ามันชอบก็ให้มันไป!”
“....พรุ่งนี้บ็อบจะหยุดงานพาซานไปไหว้พระธาตุนะทูนหัว”
“....เผื่อท่านจะส่งไอ้หนูมาให้ซานเป็นเพื่อนแก้เหงาซักคน”
ซมซาน (คร่อก....ฟี้ฟี้....ซานรัก....บ็อบบบบ) (งึมงำ)
(คร่อก....ฟี้ฟี้....ซาน....เบื่ออออ) (งึมงำ)
บ็อบ “....บ็อบแต่งกลอนกล่อมซานแล้วกันนะ....”
....ซานเบื่อ ซานเหนื่อย ซานหิว
เคยเที่ยว เคยชิว เคยใส
กลับหลบ หนีหน้า ห่างไกล
หลับใหล เก็บตัว พักกาย
บ็อบรู้ บ็อบรัก บ็อบห่วง
นับวัน ยิ่งหวง ห่วงหา
แค่จาก เสี้ยวช่วง เวลา
เหว่ว้า หวั่นซาน มีภัย
แต่คน ชีวิต ยากคาด
ชะตา จะขาด วันไหน
วันนี้ อาภรณ์ ไฉไล
พรุ่งนี้ สิ้นไร้ ผ้าคลุม
วันวาน อดีต พลาดพลั้ง
ไม่เคย สิ้นหวัง ท้อถอย
ไม่นั่ง ชะเง้อ รอคอย
แม้จันทร์ เคลื่อนคล้อย ลับลา
เราสอง เป็นคู่ เป็นเพื่อน
เป็นเหมือน ใจเดียว เกี่ยวรัด
ตะกาย ตีนถีบ ปากกัด
ลมพัด ฟ้าแจ้ง ใจเรา
ฝากฟ้า ลมหอบ ฝนโหม
กล่อมเห่ ชโลม ที่รัก
“....ถึงเหนื่อย ขาดใจ ทุกข์หนัก สองเรา จักมั่น หัวใจ....”
“....ถึงเหนื่อย ขาดใจ ทุกข์หนัก บ็อบจัก ไม่ทิ้ง แก้วตา....”
“รักซานจังเลย....ทูนหัวของบ็อบ....จุ๊บ จุ๊บ”
